Prof Dr Gülsün İşseveroğlu

Yazıma başlarken yıllar öncesine gittim. Lisans eğitimimin son çeyreğine girmiştim. Üzülüyordum. Neden mi ? Artık öğrenci olmayacak, sınavlara hazırlanamayacak, ders kitaplarım kitaplığımda tozlanacaktı. Oysa öğrenci kimliğim biraz daha sürsün istiyordum. Öyleyse kendime yollar seçmeydim. A-B-C planlarımı hazırladım. Tabi ilk planım yüksek lisans yaparak öğrenim yolculuğuna devam etmekti. Sıradaki planlarım mı? Onlar nerdeyse her gün değişiyordu. Tek değişmeyen yüksek lisans hayalimdi. Ve o gün geldi başarıyı sağladım. Hani denir ya “ne kadar mutlu olduğumu kelimelerle anlatamam” işte ben o duygulardaydım. Yıllar birbirini kovaladı ve ben yüksek lisansımı tamamlamıştım. Ama yine hüzünlendim. Yine eğitimim bitiyordu. Benzer duygularla boğuşuyordum… Ben akademisyen olmalıydım. Böylece hep öğrenci kalacaktım. Gerçekten de şimdi bakıyorum da “Kader gayrete aşıkmış”. Hep öğrenci kaldım. Bir akademisyen olarak yıllar birbirini kovalasa da her eğitim-öğretim dönemine başladığımda sanki ilk ders verişim gibi heyecanlanıyorum. Bu duyguyu gerçekten hiç kaybetmedim. Ben halen öğrenciyim aslında. Sadece bilgilerimi deneyimlerimi paylaşmakla kalmıyorum sevgili öğrencilerimden de yeni birşeyler öğreniyorum. Hayat boyu öğrenme … yaşadığımız dünyayı daha yaşanabilir kılmak için de sorumluluğumuz değil mi? Teknolojinin nimetlerinden ne kadar da fazla yararlanmaya başladık. Yıllar önce bir çalışma yapmak için kütüphanelerde saatlerce- günlerce araştırma yaparken bu gün geldiğimiz noktada teknoloji bize bir dokunuşla anlık bilgiler sunuyor. Bu gün edindiğimiz bilgiler elbette güncellenmeye muhtaç olacak. Bilgi tıpkı bir nehir gibi sürekli akış halinde yol aldıkça çevresini de şekillendiriyor. Hayat boyu öğrenme… bu nehrin akışını sadece izlemek değil onunla beraber akmayı ve yeni yollar keşfetmeyi gerektiriyor. Ve öğrenme sadece kendimizi geliştirme aracı değil çevremize de katkı sunmamızı ve geleceğimizi şekillendirmenin de bir yolu olmalı. Beşikten Mezara İlim. Hayat yolculuğumda her daim yanımda olan rahmetli babam ve annem nurlar için de olun.