-
Sinem Menevşeoğlu
Tarih: 18-08-2025 11:10:00
Güncelleme: 19-08-2025 09:02:00
SARMAL DÜZEN
“Haklısınız, kusura bakmayın!” dedi ve ilerledi yaş almış, tecrübeli adam. Tecrübeliydi zannımca çünkü hayat ona teşekkür etmesini ve özür dilemesini öğretmişti. Hatası durağa yetişemediği için duraktan elli metre aşağıda binmesiydi otobüse, bu yüzdendi zaten koşar adım ilerlemesi.
…
Hayat bir okul, ilk nefesten son nefese. Bizler bazen öğrenci, bazen neferleriyiz bu meşakkatli yolculuğun. Her bir olay, her bir duyum, her bir sonuç ya da sebepte bir hikmetin başa geldiği. Adına tesadüf ya da şans deyin, bazılarınız tevafuk der onu bunu bilmem lakin hayat, bir nar meyvesinin içindeki taneler misali: düzenli, sarmal, tezat... Âmâ, asla basit olmayan bir içeriğin, sade bir yaşam düzlemine kurulduğu.
…
Bir annenin gülümseyişinden öğrenen çocuk, ustasının susarak anlattıklarından ders çıkaran bir çırak. Diğerinin omzunda susmanın kıymetini keşfeden bir dost… Acıyı da, sevgiyi de, sabrı da, öfkeyi de yine bir başka insanın aynasında tanıyan insan. Öğreten bazen ne bir kitap ne bir ekrandır; kalpten kalbe geçen o görünmez köprüdür, gerçek bilgiyle tanıştıran.
…
Kimse tek başına değil bu dünyada ya da kimse sadece anne babasına olan kan bağıyla bağlı değil hayata. Bizler, birlerden meydana gelirken bizi var eden düzen tanımadıklarımızla dahi bir bağ kurmuş bizden evvel bizden ziyade. Hayatı bazen sorgulayıp anlamlandırıyoruz; fakat çoğu zaman onu yalnızca basit bir yaşam biçimi, ardı ardına gelen olayların toplamı olarak görüyoruz. Bazen tanımadığımız biri, sadece yanımızdan geçip gider. Oysa farkında olmadan, hayatımızın bir yerinde ikinci rolü ya da bizzat başrolü üstlenmiş olabilir. Adını dahi bilmediğimiz insanlardan öğrendiklerimiz belki de en kıymetli olanıdır, en rasyonel halimizle yaklaşırız o insanlara. Birbirimizin tekamülü olma yolunda nefesler alırken birbirimizden öğrenecek şeylerimizin olması ne yüce ne heves vadeden bir yoldur.
…
İnsanın yine insanla tamamlanacağı o zor ve kolay, taşra ya da şaşalı, çakıllı ya da asfalt yollarda kendi sorusunun cevabını başkasının cevap kağıdında bulmak üzere döşenmiştir belki de taşlar! Çünkü yaşamak en güzel ve kutlu ve en içteş bir öğrenme biçimidir.
‘O bana ne öğretebilir ki!’ demeden insanın insanla şekilleneceği çiçek dolu günlere…
YAZARIN DİĞER YAZILARI
FACEBOOK YORUM